شبکه نوری

شبکه نوری Leave a comment

شبکه نوری :

یک شبکه نوری، یک نوع شبکه ارتباطی داده است که با تکنولوژی فیبر نوری ساخته شده است. از کابل فیبر نوری به عنوان رسانه ارتباطی اولیه برای تبدیل داده ها و انتقال داده ها به عنوان پالس های نور بین فرستنده و گره گیرنده استفاده می شود.

شبکه های نوری یک وسیله ارتباطی است که از سیگنال های کد گذاری شده بر روی نور برای انتقال اطلاعات بین گره های مختلف شبکه مخابراتی استفاده می کند. آنها از محدوده محدودی از یک شبکه محلی (شبکه محلی) یا بیش از یک شبکه گسترده (WAN) بهره می گیرند که می توانند از مناطق کلان و منطقه ای تا مسافت های ملی، بین المللی و transoceanian عبور کنند. این یک شکل از ارتباطات نوری است که به تقویت کننده های نوری، لیزرها یا LED ها و توزیع تقسیم موج (WDM) برای انتقال مقادیر زیادی اطلاعات، به طور کلی در سراسر کابل فیبر نوری، متکی است. از آنجایی که قادر به دستیابی به پهنای باند بسیار بالایی است، فناوری فعال برای اینترنت امروز و شبکه های ارتباطی است که اکثریت قریب به اتفاق همه اطلاعات انسان و دستگاه به دستگاه را انتقال می دهد.

یک شبکه نوری نیز به عنوان یک شبکه فیبر نوری، شبکه فیبر نوری یا شبکه فوتونی شناخته می شود.

Techopedia شبکه اپتیک :
از طریق استفاده از نور به عنوان یک رسانه انتقال، یک شبکه نوری یکی از سریعترین شبکه های ارتباطی است. این دستگاه با استفاده از یک دستگاه فرستنده نوری برای تبدیل سیگنال الکتریکی دریافت شده از یک گره شبکه به پالس های نور، که از روی کابل فیبر نوری برای انتقال به یک دستگاه دریافتی، قرار می گیرد.

بر خلاف شبکهای مسی، پالس های نور یک شبکه نوری ممکن است به اندازه ای فاصله داشته باشند تا پالس ها از طریق یک دستگاه تکرار کننده نوری تجدید شوند. بعد از اینکه یک سیگنال به یک شبکه مقصد منتقل شد، به یک سیگنال الکتریکی از طریق دستگاه گیرنده نوری تبدیل می شود و به یک گره گیرنده فرستاده می شود.علاوه بر این، یک شبکه نوری کمتر مستعد ابتلا به استنتاج و خنثی سازی خارجی است و می تواند سرعت پهنای باند قابل ملاحظه ای را نسبت به شبکه های مس افزایش دهد.

شبکه های فیبر نوری :
شایع ترین شبکه های نوری شبکه های فیبر نوری مش یا شبکه های حلقه ای هستند که معمولا در مناطق شهری و منطقه ای بلکه در سطح ملی و بین المللی مورد استفاده قرار می گیرند. یکی دیگر از انواع شبکه های فیبر نوری، شبکه نوری منفعل است که با استفاده از تقسیم کننده های نوری قدرتمند برای اتصال یک فیبر به مکان های متعدد برای برنامه های مایل آخر.

شبکه های فضایی آزاد فضایی :
شبکه های فضایی فضایی آزاد از بسیاری از اصول همانند شبکه فیبر نوری استفاده می کنند اما سیگنال هایشان را در فضای باز بدون استفاده از فیبر انتقال می دهند. چند ستاره ای ماهوارهای برنامه ریزی شده مانند Starlink SpaceX که برای تامین اینترنت جهانی ارائه شده است از ارتباط لیزری بی سیم برای ایجاد شبکیه چشم نوری بین ماهواره ها در فضا استفاده خواهد کرد. [1] شبکه های نوری هوابرد بین سیستم عامل های ارتفاع بالا به عنوان بخشی از پروژه لوون گوگل و فیش آکویله با تکنولوژی مشابه برنامه ریزی شده اند. [2] [3]

شبکه های نوری آزاد فضا همچنین می توانند برای راه اندازی شبکه های زمینی موقت استفاده شوند. برای اتصال شبکه های محلی به محوطه دانشگاه

اجزاء
اجزاء سیستم شبکه فیبر نوری عبارتند از:

فیبر چند حالت یا تک حالت
منبع نور لیزر یا چراغ.
چندگانه / demultiplexer، همچنین mux / demux، فیلتر، یا منشور نامیده می شود. این ها شامل Optical Add / Drop Multiplexer (OADM) و Multiplexer Optical Add / Drop Reconfigurable (ROADM) می باشد.
سوئیچ نوری، برای نور مستقیم بین پورت ها بدون تبدیل نوری الکتریکی نوری
شکاف نوری، برای ارسال یک سیگنال راه های مختلف فیبر.
Circulator، برای اتصال به اجزای دیگر، مانند OADM.
تقویت کننده نوری.

تقویت نوری :
ظرفیت شبکه های فیبر نوری به دلیل پیشرفت در اجزای سازنده مانند تقویت های نوری و فیلترهای نوری که می تواند موج های نور را به فرکانس های کمتر از 50 گیگاهرتز تقسیم کند و کانال های بیشتری را به یک فیبر متصل کند، افزایش یافته است. تقویت کننده نور اپتیکال دوبعدی توسط دیوید پین در دانشگاه ساوتهمپتون در سال 1986 با استفاده از اتمهای اربیوم خاکی نادر که از طریق طول فیبر نوری توزیع شده بود، توسعه یافت. یک لیزر پمپ اختراعات را اختراع می کند، که نور را منتشر می کند، بنابراین سیگنال نوری را افزایش می دهد.

ظرفیت :
پهنای باندی که توسط فناوری های شبکه های نوری ایجاد شده است رشد سریع اینترنت را افزایش داده و به رشد و توسعه آن ادامه می دهد. تقاضا برای پهنای باند عمدتا توسط ترافیک پروتکل اینترنت (IP)، که شامل خدمات ویدئویی، رسانه های تلویزیونی، شبکه های اجتماعی، برنامه های کاربردی وب 2.0 که تراکنش های سنگین و محاسبات مبتنی بر ابر هستند، هدایت می شود. [11] در عین حال، دستگاه به ماشین و جامعه علمی نیاز به پشتیبانی از مبادله گسترده داده ها دارند. شاخص شبکه های ویژوال سیسکو پیش بینی می کند که ترافیک IP جهانی، بیش از zettabyte (10 ^ 21 بایت) در سال 2016 خواهد بود. تا 2018، شاخص پیش بینی می کند که یک میلیون دقیقه ارزش محتوای ویدئو هر ثانیه از شبکه عبور می کند، همه توسط شبکه های نوری [12]

استانداردها و پروتکل ها :
شبکه های همزمان همزمان (SONET) و سلسله مراتب دیجیتال همزمان (SDH) به عنوان پروتکل های اغلب استفاده شده برای شبکه های نوری تکامل یافته است. پروتکل شبکه حمل و نقل نوری (OTN) توسط اتحادیه بین المللی مخابرات به عنوان جانشین توسعه یافته است و اجازه می دهد که قابلیت همکاری در سراسر شبکه به عنوان توصیف شده توسط توصیه G.709. هر دو پروتکل برای تحویل پروتکل های مختلف مانند حالت انتقال آسنکرون (ATM)، اترنت، TCP / IP و دیگران اجازه می دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *